Het leed dat poldercrossers heet

In de jaren dat ik met mijn paard de polders doortrok en vele kilometers maakte ben ik voor het eerst echt in aanraking gekomen met de poldercrossers. In die jaren hebben ik en vele andere ruiters met mij zo nu en dan last van poldercrossers..
Dat zijn van die mensen die bewust of onbewust gewoon hard voorbij scheuren zonder na te denken of er misschien een paard of een jong kind op een pony zit die kan schrikken. Sowieso vind ik het behoorlijk asociaal als je met hoge snelheid vlak langs andere mensen scheurt. Of dat nu Ruiters, wandelaars, fietsers of andere automobilisten zijn. Ze moeten zich gewoon aan de snelheid houden die is toegestaan. Normaal gesproken zo’n 60km per uur.

Er zijn verschillende soorten poldercrossers:
Poldergenieters: Zijn meestal fietsers, wandelaars of ruiters.
Polderrijders: Deze groep past zich aan en houdt netjes afstand van andere weggebruikers.
Poldercrossers: Deze mensen rijden de toegestane snelheid of net ietsje harder, maar houden niet in als ze iemand passeren.
Poldercros idioten: Deze groep leeghoofden houdt met niemand rekening en geeft graag extra gas als ze een paard of fietser moeten passeren. In het ergste geval krijg je een lading uitlaatgas in je gezicht of kicken ze erop om je paard te laten schrikken door te toeteren of extra gas te geven als ze je inhalen.

Poldercros idioot
Jaren geleden kwam ik eens een poldercros idioot tegen die dacht leuk te zijn. Ik was heerlijk aan het rijden met Urano en kwam er even later achter dat ik een ijzer kwijt was. Toen ik mijn ijzer had gevonden en opgeraapt reed ik stapvoets richting stal terug. Terwijl ik en mijn paard op ons dooie gemakje aan het genieten waren kwam daar een dikke BMW aangecrost met poldercros idioten erin. Deze sukkels dachten leuk te zijn door eerst netjes gas los te laten terwijl ze mij passeerden. Ze staken hun hand op ter begroeting en gaven toen ze vlak naast me reden ineens flink gas met een hoop lawaai. Ik zag ze lachend omkijken terwijl mijn paard op zijn dooie gemakje verder wandelde. Ik keek naar het ijzer in mijn hand en had dat graag naar hun mooie BMW gegooid. Gelukkig had ik ergens een beetje verstand die zei dat het beter was om het niet te doen.

Jonge kinderen
Buiten deze paardrij ervaring heb ik al meerdere brommers en auto’s gehad die dat leuk vonden. Ergens in die tijd heb ik besloten om met mijn paard de weg te versperren mochten er weer gekken aan komen rijden. Gelukkig heb ik nooit iets ergs meegemaakt met gekken in het verkeer, maar een jong paard zou er van kunnen schrikken. Zelfs als ik met de paardrijlesjes bezig was met jonge kinderen konden sommige het niet laten om hard door te rijden. Dat ze mij voorbij scheuren prima, maar als er jonge kinderen bij zijn of op het paard zitten vind ik ronduit asociaal dat ze zo hard voorbij crossen.

Zonder paard
Nu ruim een jaar geleden is mijn paard verkocht en heb ik al lange tijd niet gereden. Wel is het zo dat ik nu vanaf ‘ons’ huis zo de polder in kan lopen. Hier maak ik dan ook graag gebruik van. Helaas heb ik hier ook al van die poldercros idioten mogen meemaken. En deze keer niet met een paard, maar met mijn peuter aan mijn hand of op zijn eigen fiets met een baby in de draagdoek of wagen. Belachelijk vind ik het dat deze mensen zich niet willen aanpassen aan de omstandigheden. Er zijn meerdere campings in de buurt en vrijwel altijd lopen of fietsen er wel mensen in de polder. Gelukkig houdt het grootste gedeelte van de mensen wel rekening met de voetgangers en ander verkeer dat langzaam rijdt/loopt of fietst. Als dat niet het geval is probeer ik de weg te blokkeren al moet ik eerlijk zeggen dat ik dat liever doe met een paard van 500kg dan met een kinderwagen met mijn liefjes erin.

Wat voor poldercrosser ben jij?

Liefs Andrea

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *